Scenaristen stappen het daglicht in: een verslag van de 18e uitreiking van de Zilveren Krulstaarten

geplaatst op 27-03-2019

Zondag 17 maart was het zover: de 18e uitreiking van de Zilveren Krulstaarten, de Nederlandse vakprijs voor scenaristen. Dit is dé uitreiking waarbij scenarioschrijvers in het zonnetje worden gezet. De winnaars worden uitgekozen door leden van het Netwerk Scenarioschrijvers van de Auteursbond, bestaande uit scenaristen. Presentator Pieter Bart Korthuis, voorzitter van het netwerk en regisseur en scenarist van onder andere Penoza en Vechtershart, begon de middag met een duidelijke boodschap: ‘’De Zilveren Krulstaarten uitreiking maakt het onzichtbare, zichtbaar.’’ De Zilveren Krulstaart begon in 2001 als geuzenprijs omdat er geen Gouden Kalf was voor beste scenario televisiedrama. Netwerk Scenarioschrijvers besloot deze prijs daarom zelf uit te reiken. De Zilveren Krulstaart is sindsdien uitgegroeid tot een jaarlijkse uitreiking en onderverdeeld in drie categorieën: beste scenario Kort, Film en Tv-serie.

Tienminutengesprek van Renske de Greef werd uitgeroepen tot beste scenario Kort. De prijs voor beste scenario Film werd uitgereikt aan Philip Huff en Marnie Blok voor Niemand in de stad. Eva Aben, Diederik Ebbinge en Ilse Warringa ontvingen de prijs voor beste scenario Tv-serie voor het schrijven van De luizenmoeder. Over de uitreiking hing een aangename informele sfeer, mede dankzij Korthuis’ charmante reddingen van zijn door zenuwen veroorzaakte vergissingen. Opvallend was de eenheid binnen dit kleine clubje scenarioschrijvers van Nederland, die samenzweren om hun werkomstandigheden te verbeteren, om zo kwalitatief sterke films te kunnen maken.

De winnaars
Tienminutengesprek is een moordlustige komedie over een juf die haar opgekropte energie niet langer kan bedwingen na het zoveelste verwijt van een overbezorgde moeder. Het was De Greefs eerste scenario en de film is gemaakt in kader van ‘KORT!’. De Greef nam de prijs met trots in ontvangst en zei, glunderend met de Zilveren Krulstaart in haar handen, dat ze het heerlijk vond om deze komedie vol onthoofde poppen en vingerverf te schrijven. Ook gaf ze al een klein tipje van de sluier omtrent een volgend project met ditzelfde duistere absurdistische genre.
 
Niemand in de stad vertelt het verhaal van twee studenten die beide worstelen na de dood van hun vriend. Het is een verfilming van de gelijknamige roman van Philip Huff. Huff sprak bij het ontvangen van de prijs over de andere invalshoek die nodig was bij het vertalen van het boek naar de film. Hij gaf aan dat hij bij het schrijven van het scenario veel rekening hield met het publiek, en hoe zij de film zouden ervaren. Huffs uitspraak over het belang van een collectieve ervaring vond weerklank in de zaal.
 
De luizenmoeder was het best bekeken programma op de Nederlandse televisie van 2018. De komedieserie zit vol humoristische herkenbare momenten van het leven van een ouder van een basisschoolkind. De betrokken scenaristen Aben, Ebbinge en Warringa, schreven het tweede seizoen van de serie in slechts drie maanden, maar hadden ondanks deze tijdsdruk ontzettend genoten van het schrijfproces. Eerder dit jaar maakte Ebbinge bekend dat hij niet verder zal gaan met het schrijven van een derde seizoen. Op Korthuis’ vraag of Aben en Warringa wel een vervolg geven aan de populaire serie, antwoordde Warringa humoristisch met een korte “ja”, waaraan ze snel toevoegde dat ze eigenlijk nog geen idee heeft.


 
Overige prijzen
Naast de Zilveren Krulstaarten werden ook de Zilveren Pen en de Gouden Pen uitgereikt. De Zilveren Pen, een prijs voor personen of instellingen die zich inzetten voor de zichtbaarheid en positieve werkomstandigheden van scenarioschrijvers, werd dit jaar uitgereikt aan Ingrid van Engelshoven, minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap. Zij pleitte voor meer vrijheid tijdens het creatieve proces zodat er meer kwalitatieve films komen. De Gouden Pen voor meest bezochte film van 2018 ging naar Bon Bini Holland 2, die ruim 400.000 bezoekers trok. Merkwaardig was dat bepaalde scenaristen niet bij naam genoemd wilden worden uit angst dat dit niet zou boteren met hun artistieke ambities.
 
Vrijheid in het maakproces
Schrijfster en filmregisseuse Esmé Lammers nam deze gelegenheid te baat om aan te haken bij het recentelijk gehouden filmsymposium in EYE en het restrictieve bestaan van een scenarist te bespreken. De aanzienlijke rol van fondsen in het maakproces is soms in strijd met de creatieve vrijheid, die vrijwel noodzakelijk is. Lammers benadrukte dit met: “Een scenarioschrijver moet je net als een broedende kip niet storen”, waarop de zaal mede-scenaristen instemmend reageerde. Alleen dan zullen er meer kwalitatieve en innovatieve films verschijnen. En niet alleen de kippen, maar ook de rest van de dieren hebben ruimte en vrijheid nodig. Wie weet zal er in 2019 meer ruimte komen, zodat ook de varkens hun krulstaartjes kunnen laten verzilveren.
 
Tekst: Elisa van Wijk
Beeld: Inigo Garayo, Auteursbond 



meer artikelen