Zoektocht naar échte personages in de masterclass van Laurie Hutzler

geplaatst op 02-03-2019

Met gesloten ogen, notieboekjes op schoot en een pen in de hand, denkt een zaal vol scenaristen en regisseurs na over zijn of haar meest memorabele filmscene. Er worden uiteenlopende filmscenes boven tafel gehaald, variërend van Disney klassiekers tot guilty pleasures. Het zijn allemaal verschillende scenes en toch heeft eigenlijk iedereen dezelfde soort scene, concludeert de Amerikaanse scriptgoeroe Laurie Hutzler. In alle besproken scenes is het personage namelijk kwetsbaar, of dit nou fysiek of mentaal is. Kwetsbaarheid en emoties zijn volgens Laurie dan ook de sleutel tot het menselijk geheugen. En dat niet alleen: beiden zijn zelfs essentieel om personages écht tot leven te brengen.

‘Wat laat een personage tot leven komen?’ is dan ook de vraag die ten grondslag ligt aan Laurie Hutzlers masterclass Screenwriting: The Emotional Toolbox, een evenement georganiseerd door de ScriptAcademy dat plaatsvond afgelopen zaterdag. Vanuit Laurie’s jarenlange ervaring als scenariodocent en scriptconsultant ontwikkelde zij een methode om een verhaal vanuit de personages te ontwikkelen. In haar Emotional Toolbox onderscheidt zij negen karaktertypen, allen met een wezenlijk andere visie op de wereld. Elk karaktertype handelt vanuit andere angsten, verlangens en emoties. Schrijvers moeten hun personages kennen en hun gevoelens begrijpen. ‘Maak een personage trouw aan zichzelf, zelfs wanneer ze liegen’, is dan ook het advies van Laurie, voor wie authenticiteit een sleutelbegrip is. Op een goed gelaagd personage moet de kijker reageren en een gevoel van vertrouwen en herkenning ervaren.

Dat betekent niet dat een personage ook sympathiek moet zijn, waarschuwt Laurie, een uitspraak waarmee zij zich ongetwijfeld tegen een aantal boekjesdramaturgen in de zaal keert. Zo bestaan er meer gevestigde onzinnigheden volgens Laurie. Ze is sceptisch over archetypes en wie heeft bedacht dat personages gedurende een film kunnen veranderen? ‘Mensen veranderen immers ook niet echt. Er is slechts sprake van een betere of slechtere versie van het karakter.’




Laurie trekt haar visie en haar methode los uit de fictieve verhaalwereld en toetst deze aan het menselijk gedrag. Niet verwonderlijk natuurlijk, aangezien Laurie in haar methode op zoek gaat naar ‘échte’ karakters. Laurie’s inspiratie voor haar unieke methode lijkt hiermee niet alleen voortgekomen uit de liefde voor ‘echte’ personages, maar ook uit eigen interesse voor (psychologische) menselijke ontwikkeling.

Ter inleiding van haar character map stelt zij zes vragen aan het publiek. Persoonlijke vragen, waarbij zij het publiek vraagt zelfreflexief na te denken over sterke eigenschappen, angsten uit de kindertijd en misconcepties die anderen over je zouden kunnen hebben. Via een ruitvormig model bespreekt Laurie de antwoorden als zijnde de omschrijving van een personage. Het model zoomt in op de ontwikkeling van het personage en toont onder andere hoe in de grootste kracht ook een zwakte schuilgaat. Het model legt de kwetsbaarheden van het hoofdpersonage bloot, net zoals een schildpad wiens schild wordt weggenomen, zegt Laurie serieus, waarna ze Hiba Vink en Rifka Lodeizen naar voren roept, de makers wiens Oversteek indiening als case gebruikt zal worden voor Laurie’s character map. ‘Nu zijn jullie de schildpadden met de buik naar de hemel,’ zegt Laurie, waarmee ze wijst op de kwetsbaarheid van makers, wiens project besproken wordt. Ook waarschuwt ze vast voor de zogenoemde ‘Laurie bomb’, een ingrijpende suggestie in het verhaal of verhaalelement dat de scenaristen op een andere manier aan het denken zet.  
Aan de hand van de casestudie bespreekt Laurie één van haar negen karaktertypen, haar power of reason karakter. De andere karakters komen niet aan bod. Laurie noemt de masterclass dan ook liever een musical, waarin slechts tijd is voor een beperkt aantal nummers. En natuurlijk voor een paar ‘Laurie bombs’. 
 
Tekst: Gwyneth Sleutel
 
 
 
 
 
 



meer artikelen