De stem van… Fey Lehiane

geplaatst op 06-05-2019

In haar tienerjaren droomde Fey Lehiane ervan de rol van hertogin te spelen in kostuumdrama. Maar als ze in de spiegel keek, besefte ze dat ze er niet uitzag als een doorsnee actrice uit typisch Britse kostuumdrama’s. Zij waren immers toch overwegend lichter van huidskleur en met haar Chinees-Marokkaanse bloed voldeed Fey niet aan die conventie. Haar tienerdroom maakte plaats voor een nieuwe ambitie. Fey werd filmmaker; een die zich verantwoordelijk voelt om onderbelichtte verhalen uit de maatschappij te vertellen en de ‘in-betweeners’ een podium te geven.
 

Een activistische filmmaker zou Fey zichzelf niet noemen, omdat ze dat associeert met documentairemakers die in politieke kwesties duiken of met fictie filmmakers die zich concentreren op sociaal-realistische drama. Wel wil ze bewustwording creëren door gemarginaliseerde groepen een stem geven. ‘Er wordt nog steeds veel te veel in hokjes gedacht in de filmindustrie en dit heeft zijn uitwerking op beeld en ook onbewust op de kijker’, vindt Fey. Tijdens haar audiovisuele opleiding aan de HKU zag ze in de hoofdrol van haar verhalen standaard een witte man of vrouw. ‘Dat is een beeld dat niet voortkomt uit mijn eigen ervaring, aangezien mijn familie niet wit is. Het is een voortvloeisel van de beeldtaal waarmee ik ben opgegroeid.’  

Fey was dan ook vastbesloten met haar afstudeerfilm buiten de hokjes te kijken van de beeldtaal waar zij mee opgroeide. ‘Ik was altijd al dol op tienerfilms en coming-of-age verhalen, maar hoe bekender ik met het genre werd, hoe meer mij opviel dat vrouwelijke ontwikkeling gelinkt werd aan de man. Of het nou gaat om de eerste kus of de ontmaagding, de man speelde een essentiële rol in haar ontwikkeling.’ Dat kan anders, dacht Fey. In haar afstudeerfilm Dubbel D, die gaat over de dertienjarige Puck die op schermkamp geconfronteerd wordt met haar veranderende puberlichaam, stelt zij vrouwelijke lichamelijkheid voorop. ‘De film gaat eigenlijk over een meisje dat haar plek moet vinden en daar maakt de man in dit geval niet direct deel van uit.’



Het zoekende karakter in het personage van Puck, wiens lichaam in wording is van een meisje naar een vrouw, vindt Fey interessant. ‘Zij is, wat ik noem, een ‘in-betweener’. Dit zie ik als iemand die zich bevindt tussen twee levensfasen. Het zijn juist deze periodes waarin je vaak alle opties hebt, maar er soms juist in vast komt te zitten.’ Zelf ziet Fey zich ook als iemand die ‘in-between’ is met haar gemixte culturele achtergrond. Met een Marokkaanse vader, een Chinees-Indonesische moeder en Nederlandse vrienden groeide ze op tussen drie culturen. Soms was het lastig, maar steeds meer ziet ze er de rijkdom van in. ‘Ik zie niet meer enkel de verschillen tussen culturen, maar zie ook steeds meer overeenkomsten en nuances. Verschillen moeten we niet negeren om gelijkheid te krijgen. We zijn niet allemaal hetzelfde, we zijn allemaal anders, maar wel allemaal gelijk.’ De ‘in-between’ karakters ziet Fey als een katalysator om de nuance tussen twee werelden te verkennen.

Naast Fey’s werkzaamheden als filmmaker zet zij zich ook in als host bij Rialto for Short, een korte filmavond waar nieuw filmtalent een podium wordt geboden. Voor Fey onderscheidt deze filmavond zich door de focus te leggen op betrokken en eigenzinnige verhalen. ‘Bij veel korte filmavonden ligt de nadruk op ambacht; goed gedraaide films met mooi geluid. Dit is helaas niet voor alle makers toegankelijk en hierom willen we bij Rialto urgente en authentieke verhalen vieren.’ De opzet van de avond verschilt dan ook met die van andere korte filmavonden. Zo neemt het nagesprek soms nog meer tijd in beslag dan de film zelf, vertelt Fay lachend. ‘Het publiek heeft een actieve kijkhouding en vaak komt er voor de maker constructieve feedback voort uit het nagesprek.’
Momenteel heeft Fey een aantal projecten in ontwikkeling en bij de aankomende editie van Rialto for Short zal zij weer als host optreden.


Tekst: Gwyneth Sleutel
 
 



meer artikelen