Nederlandse co-productie met Cannes Grand Prize winnaar op TIFF18

geplaatst op 14-09-2018

In 2015 verbond het Amsterdamse BALDR zich als co-producent aan het Deens-Zweedse documentaireproject Heartbound: A Different Kind of Love Story. Vorige week beleefde de film haar wereldpremière op het 42e Toronto International Film Festival. In de documentaire van de bekroonde regisseur Janus Metz (Love on Delivery, Ticket to Paradise, Borg vs McEnroe) en researcher en antropoloog Sine Plambech, zien we hoe de Thaise Sommai al 25 jaar met haar Deense man in een klein vissersdorp in de Thy regio van Denemarken woont.

De afgelopen jaren heeft de voormalig sekswerker vele andere Thaise vrouwen uit haar woonplaats aan eenzame Deense mannen geholpen. Inmiddels leven in noordelijk Jutland ruim 900 Thaise vrouwen die getrouwd zijn met een Deen. Metz en Plambech volgden de koppels tien jaar lang, over drie generaties en twee continenten. Heartbound is een liefdevol portret van vrouwen, mannen en hun kinderen die in compleet verschillende culturen navigeren.
 
Nederlandse producer Katja Draaijer van BALDR Film kreeg in 2015 het verzoek vanuit het Deense productiehuis van Lise Lense-Møller, Magic Hour Film, om in het project te stappen: “Tien jaar geleden maakte Metz twee gerenommeerde documentaires, Love on Delivery en Ticket to Paradise (2007), over hetzelfde dorp en dezelfde mensen. Nu zouden ze opnieuw een 90 minuten documentaire maken en twee keer een uur uitbrengen.” Het Amsterdamse bedrijf produceerde eerder al het Gouden Kalf winnende Sevilla (2012) en Those Who Feel The Fire Burning (2014). “Het mooie aan deze documentaire is de samenkomst van twee uitersten en hoe de kijker wordt meegevoerd in het leven van de personages.”
 
De eerste twee delen van de documentaire uit 2007 werd destijds in Nederland uitgezonden door de VPRO. Voor het vervolg wilde de zender de samenwerking met de makers weer aangaan, dus kon Draaijer met hun steun Nederlandse financiering aanvragen. Daarmee kon het documentaireduo nog eens twee maanden op pad in Denemarken en Thailand voor het laatste materiaal. “Het was heel fijn om de VPRO al binnen te hebben, dat heeft onze aanvragen zeker geholpen.” Uiteindelijk kregen ze fondsen van het Nederlands Film Fonds en het Netherlands Film Production Incentive. De naam Metz moet naar eigen zeggen ook hebben meegewerkt. Zijn documentaire Armadillo (2010) won de Critics Week Grand Prize in Cannes en zijn speelfilm Borg vs McEnroe trapte vorig jaar TIFF af.
 
Het Nederlandse productieteam stortte zich met name op de post-productie. BALDR Film schakelde Filmmore (post-productie voor Girl, The Beyond, Brimstone en meer) in, zette Neeltje van der Heijden (o.a. Tonio, De Nieuwe Wildernis en ’t Schaep Met de 5 Poten) in als post-productie supervisor en haalde later Intermission (o.a. Three Billboards Outside Ebbing, Missouri, A Fantastic Woman (UK), en Whitney) binnen voor de montage van de trailer.
 
Echt grote cultuurverschillen heeft Draaijer eigenlijk niet gemerkt. Na de eerste ontmoetingen met het Deense en Zweedse productieteam en Metz en Plambech bleek al gauw dat ze wat betreft toon en intentie op dezelfde golflengte zaten. “Samen met Barbara Truyen [eindredacteur documentaire bij de VPRO] hebben we een drie uur durende voormontage bekeken en van feedback voorzien. Later vlogen we naar Berlijn voor de laatste viewing en hadden we absoluut geen moeite ons in te leven in de Deense (en Thaise) karakters.”
 
In het Deense vissersdorp Thy is het eindresultaat uiteindelijk ook goed ontvangen. Deze zomer werd de film vertoond in Denemarken en zagen ook de Deens-Thaise koppels zichzelf weer op het grote scherm. “Daar merkte je wel weer veel van een onderling cultuurverschil”, merkt Draaijer op. “De Thaise vrouwen moesten om hele andere dingen lachen dan de Denen. Dat is toch wel grappig.”
 
Terugkijkend op het productieproces kan Draaijer concluderen dat het een hele fijne samenwerking was. “Het contact verliep heel soepel en we hielden elkaar goed op de hoogte. Dat is wel belangrijk om te blijven doen, ook als er afstand is. Daarom is het voor zo’n relatie goed om elkaar zoveel mogelijk op events, bijeenkomsten en festivals te blijven zien.”
 
Om dit jaar op TIFF in première te gaan met de co-productie van deze nieuw Metz-film is volgens Draaijer superfijn: “Dit zijn mooie projecten om aan mee te werken en het is een mooi onderwerp. Het helpt ons als productiebedrijf ook enorm”, vertelt Draaijer. Want internationaal naam maken doe je toch op het wereldplatform.
 
Dat is dan ook de tip die ze (aanstaande) producenten mee wil geven: maak jezelf zichtbaar. “Er zijn niet veel Nederlandse producenten die zich zo op de internationale markt profileren als wij dat doen.” Als je dat als productiebedrijf ook wil, moet je vooral naar veel festivals en daar met de verschillende producenten en industriemensen spreken. “De evenementen voor sales agenten en producenten, de workshops en lezingen, dat zijn allemaal goede plekken om je gezicht te laten zien. Het is niet goedkoop om te gaan, maar je krijgt wel goed mee hoe de internationale filmwereld echt werkt. Dat is indrukwekkend én goed om te weten. En maak je geen zorgen; met de juiste mensen in gesprek raken is makkelijker dan je denkt.”
 
 
Heartbound is nog op zaterdag 15 september te zien op het Toronto International Film Festival 2018. Cinema Delicatessen brengt de 90 minuten versie van de film op 13 december uit in de Nederlandse bioscopen en eind februari wordt deze door de VPRO uitgezonden.
Naast de Nederlandse co-productie Heartbound zijn ook Retrospekt (van Esther Rots), Angel (van Koen Mortier), Donbass (van Sergei Loznitsa), Stupid Young Heart (van regisseur Selma Vilhunen in co-productie met Windmill Film), Rojo (van Benjamin Naishtat), Freedom Fields (van Naziha Arebi), L'été et Tout le Reste (van Sven Bresser) en This Magnificent Cake (van Mark James Boels en Emma de Swaef) van Nederlandse hand op het internationale festival te zien.
 
Tekst: Loeke de Waal



meer artikelen